فهرست ناوبری برگه ها

مرکز شعر و سبک و دانلود نواهای منتخب

برای استفاده ی بهتر از امکانات سایت در نسخه موبایل،از حالت افقی تلفن همراه خود استفاده کنید.

شعر«آخرین پناه»،همراه با سبک

شعر«آخرین پناه»،همراه با سبک

بازدید:576 بار

 

 

 

 

 

 

 

 

 

شاعر:نسترن صمدپور

سبک متناسب با مناجات

شعر

تو نیستی،
زمین سیاه،دلم سیاه،زمان سیاه،
به باتلاق آرزو،
دل اسیر، شد تباه.
نگاه می کنم، به تو،
به قلب خسته ی خودم،
به دستهای یخ زده،
به کوههای سخت آه.
شکسته ام ، ز زندگی،
که بسته بال خسته ام،
تو مانده ای ،برای من،
تویی، تو آخرین پناه.
کدام سال ،کدام روز ؟؟
کدام لحظه می شوی،
برای زندگی ،نفس ،
برای ما، تو تکیه گاه؟؟
ز چشم ، چشمه ی زمان،
ز روح خسته ی ،جهان،
ز قاب های آسمان،
روانه اشک ،گاه گاه.
دوباره غول کودکی ،
شده به پا، به سایه ها،
زده به گوش زندگی،
صدای تلخ ، قاه قاه .
تمام آسمان ، شب و،
سکوت شد، به تیرگی،
نمانده یاد هیچ کس،
صدای خنده های ماه.
ز باغبان و باغ گل،
ز رودهای جاری اش،
به جاده ، مانده ، کودکی،
بدون کودکی ، به راه.
تو را به اشک آسمان،
تو را به آه مادران،
تو را قسم به غربتی ،
که مانده جا ، ز بغض چاه.
بیا سپیده ام ، بیا،
بهار جاودانه ام ،بیا،
قسم به آیه های عشق،
قسم به پاره های آه،
مرا ببر ، به یک نگاه.

 

 

شاعر:نسترن صمدپور

برای استفاده ی بهتر از امکانات سایت در نسخه موبایل،از حالت افقی تلفن همراه خود استفاده کنید.

ارسال یک دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *